ایران سربلند (حزب اراده ملت)/ حاما
 
 
تحلیل های سیاسی - اجتماعی/ دبیرکل حزب: دکتر حکیمی پور
 
 

 

«هنر دیپلمات پنهان کردن همه تلاطم ها در پشت لبخندهاست»

 

دكتر ظریف وزیر امور خارجه ایران که روزهای سختی را از آن هنگام که سکان وزارت خارجه و سپس مسولیت تیم مذاکرات هسته ای ایران را بر عهده گرفت علاوه بر تاکید بر دیپلماسی و گفت وگو در عرصه سیاست خارجی، دیپلماسی مجازی را هم در فضای شبکه های اجتماعی در پی گرفت. او در حساس ترین موقعیت ها گزارشی کوتاه از روند آنچه را در پیش رو داشت و یا پشت سر گذاشته بود با مخاطبانش در میان می گذاشت و این بار نیز که در راه بازگشت به کشور بود در هواپیما دست به قلم برده و گزارش کوتاهی از روزهای «سخت» و «پرتنشی» که با آن مواجه بوده را عنوان کرده و در جدیدتری پست فیس بوکی خود قرار داده است.

مذاکره ورسیدن به تفاهم همواره کار دشواری است، چراکه هیچ گاه هیچ تفاهمی دربرگیرنده تمامی خواست های هریک از طرفین نیست. تنها کسانی که درگیر مذاکره و فراز و نشیب ها و خواسته های متقابل هستند می توانند درک کنند که گرفتن هر مفهوم یا عبارت مورد نظر و یا جلوگیری از زیاده خواهی طرف مقابل چه میزان تلاش، نبرد سیاسی، جنگ اعصاب، مقاومت، صبر، پذیرش ریسک شکست و .. نیاز دارد.

 هنر دیپلمات پنهان کردن همه این تلاطم ها در پشت لبخندهاست. در این میان اتکا به قدرت لایزال الهی، آرامشی ایجاد میکند که شاید هیچ قدرت سیاسی و نظامی نتواند هماورد آن باشد. به همین دلیل برای یادآوری به خودم و اطمینان خاطرشما، شعرمولانا را در زمینه صفحه نوشتم که:

گرهزاران دام باشد در قدم چون تو بامایی نباشد هیچ غم

به هر حال مذاکرات سختی بود ولی علیرغم تلاش همه جنگ طلبان و افراط گرایان و هزینه های گزاف تبلیغاتی و سیاسی آنها، مذاکرات با حفظ حقوق ملت به نتیجه رسید و تحریم ها در سراشیبی قرار گرفتند.

دستاوردهای علمی کشورحفظ شد، حقوق هسته ای به رسمیت شناخته شد، هیچ مرکز هسته ای تعطیل و یا تعلیق نشد، اقدامات اطمینان ساز به صورت متوازن و متقابل از دو طرف طراحی شد، ساختار برنامه هسته ای کشور پابرجا ماند ولی ساختار تحریم ها به یاری خداوند به سمت تزلزل و خدشه رفت و افق لغو کامل تحریم های بین المللی، یکجانبه و چندجانبه در آینده کم و بیش یک ساله ترسیم شد.

 در این تلاش در مقابل مجموعه ای از بزرگترین قدرت های دنیا قرار داشتیم که خود نیز از بیرون تحت فشار صهیونیست ها و دیگر کاسبان تنش و درگیری بودند. در اکثر موارد هیچ حمایتی جز خدا و مردم بزرگ ایران و اعتماد به این دو پشتوانه بی بدیل نداشتیم که الیس الله بکاف عبده (آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟)

 

 |+| نوشته شده در  دوشنبه چهارم آذر ۱۳۹۲ساعت 10:44  توسط ناصر محمدزاده  | 
  بالا